db_connect: included stuff. RPGstation, dé Nederlandse RPG resource - [Next Station: RPGstation]

Fire Emblem: Path of Radiance

geschreven door Vincent
Vincent

Screenshot 1
Screenshot 2
Screenshot 3
Screenshot 4
Screenshot 5
Screenshot 6
Screenshot 7
Screenshot 8
Screenshot 9
Screenshot 10
Screenshot 11

Developer: Intelligent Systems Platform: Gamecube
Boxart
RPGstation score
8.5
Verhaal 7.5
Graphics 7.5
Geluid 8.0
Gameplay 9.5
Houdbaarheid 8.5

Fire Emblem is in het westen nog een relatief nieuw fenomeen. Een paar jaar terug kwam de eerste Fire Emblem uit voor de GBA, al snel gevolgd door nog een GBA-deel, maar in Japan loopt de serie al veel langer en geniet Fire Emblem ook enige populariteit. Gelukkig sloeg de serie in het westen ook aan, zodat de Gamecube ruim een jaar terug werd verblijd met het negende deel uit de strategische RPG-serie, genaamd Fire Emblem: Path of Radiance.

Het verhaal begint, zoals bij wel meer SRPG's, vrij simpel. In dit geval ben je de zoon van een leider van een groep van huursoldaten. Overigens wel huursoldaten met enige morele principes, want ze nemen geen missies aan van 'slechterikken' en laten zich ook niet omkopen. De eerste missies zijn dan ook vrij basic en introduceren de basisprincipes. Maar al snel gaan er natuurlijk dingen fout en zoals dat een SRPG betaamt breekt er binnen de kortste keren oorlog uit, waarbij jij tegen wil en dank betrokken wordt.
Dit klinkt natuurlijk wel heel 'been there, done that' allemaal, maar gelukkig bevat het verhaal genoeg originele dingen. Zo zijn er in de wereld twee rassen: de Beorc (mensen) en de Laguz, die half mens, half dier zijn. Beiden rassen zijn nogal wantrouwend tegenover elkaar. Helaas wordt dit thema van discriminatie niet heel erg uitgediept, maar het spel vermijdt zo wel al te moralistisch te worden en ik vond het al vrij verrassend dat een dergelijk thema uberhaupt gebruikt wordt.
Voor de rest biedt het spel genoeg interessante situaties en personages om te blijven spelen, maar het is geen Final Fantasy of Xenogears. Gelukkig is dit ook helemaal niet nodig bij een SRPG, waarbij het toch voornamelijk om de gameplay gaat.

Voor de graphics geldt eigenlijk hetzelfde als voor het verhaal: het staat voornamelijk in dienst van de gameplay. Natuurlijk zijn de graphics wel wat opgepoetst ten opzichte van de GBA-versies. Het is nu allemaal 3D, maar het perspectief blijft hetzelfde: je bekijkt het slagveld van boven af. Hier valt voor de rest niet zo veel over te zeggen aangezien het niet heel mooi is, maar ook niet storend. Zoals gezegd, de graphics doen gewoon hun werk.
Wel nieuw voor de serie zijn de toevoeging van anime-achtige filmpjes. Helaas zijn deze niet in overvloede aanwezig, maar die paar filmpjes die er langs komen zijn wel oogstrelend. Ook de artwork die je ziet als een personage praat tijdens een verhaalscene ziet er prima uit, deze komen zelfs een stuk beter tot hun recht op een groot scherm (aangezien de GBA maar een klein schermpje heeft).

Qua geluid zou ik Path of Radiance bovengemiddeld willen noemen, maar ook niet meer dan dat. De muziek is nooit irritant, vaak aangenaam zelfs, maar ook nergens echt memorabel. Niet echt van die muziek die je na het spel even op internet op gaat zoeken dus, maar ook niet van die muziek die er voor zorgt dat je het geluid uit zet. Uiteindelijk neig ik zelfs toch wat meer naar de positieve kant, vandaar de kwalificatie 'bovengemiddeld'.
Overigens bevat de game heel enkel ook wat voice acting, maar dit is maar zo sporadisch dat er nauwelijks wat over te zeggen valt. Heel slecht is het niet in ieder geval. Maar voor een game die heel veel gesprekken tussen personages bevat (en dan bedoel ik ?cht heel veel) is het natuurlijk een afweging die je maakt: veel voice acting (wat dus veel geld kost) met de kans dat mensen het slecht vinden of weinig voice acting (wat dus goedkoop is). Ik vond de afwezigheid ervan in ieder geval niet vervelend.

Dan nu waar het bij deze game allemaal om draait: de gameplay. Die is werkelijk subliem, wat strategy RPG's betreft is Fire Emblem dan ook mijn favoriete serie. Zoals bij de meeste SRPG's bekijk je het spel van boven en moet je je manschappen verplaatsen waarbij je gebruikt maakt van het landschap en van de zwakheden van de tegenstander.
In de basis lijkt het systeem op rock-paper-scissors. In dit geval verslaat het zwaard de bijl, de bijl de speer en de speer het zwaard. Wat magic betreft heb je net zo een cirkeltje (vuur-wind-bliksem). Natuurlijk wordt het nog een stuk ingewikkelder dan dat: bepaalde eenheden kunnen meerdere wapens gebruiken en sommige wapens werken juist de andere kant op (een bijl die een zwaard verslaat). Bovendien zijn er nog een heel stel klassen die buiten dit systeem vallen maar ook weer hun eigen zwakheden hebben (boogschutters verslaan vliegende eenheden, maar kunnen in korte afstandsgevechten niks doen). En dan laat ik de invloed van HP/strength/agility enz. nog buiten beschouwing.
Personages gaan ook levels omhoog door acties te ondernemen. Zodra een personage level 20 heeft bereikt kun je ze promoveren naar een hogere klasse. Zo kan een fighter gepromoveerd worden tot warrior, waarna deze een flinke statboost krijgt en voortaan ook bogen kan gebruiken. Bij sommige promoties kun je zelfs kiezen uit meerdere klassen.
Wat Fire Emblem in mijn opinie zo veel beter maakt dan bijvoorbeeld Final Fantasy Tactics is het feit dat personages dood kunnen gaan. Hiermee bedoel ik dat als een van je eenheden verslagen wordt deze ook ?cht sneuvelt. Je ziet dit personage hierna dan ook nooit meer terug op het slagveld. Sommige personages, die niet belangrijk zijn voor het verhaal, zie je zelfs helemaal nooit meer terug. Hierdoor denk je echt wel een keer extra na voordat je een zet doet, in tegenstelling tot de FFT-serie waarbij je personages nog kon reviven.
Persoonlijk vond ik het trouwens ook wel fijn dat de characters die je door de hoofdstukken heen kan recruiten ook allemaal een achtergrondverhaal hebben. Bij de meeste SRPG's 'maak' je gewoon een nieuwe mage/knight o.i.d. aan. Dit alles zorgt ervoor dat je echt met de personages van Path of Radiance mee gaat leven, en het erg vindt als ze dood gaan.
Al met al is dit nog maar het topje van de ijsberg wat de gameplay betreft, maar je kunt je zo een aardig idee vormen van hoe het spel in elkaar steekt en bovendien wordt het in het spel ook prima uitgelegd door middel van tutorials. Maargoed: een dikke pluim voor de gameplay dus.

Mijn eindconclusie voor Fire Emblem: Path of Radiance? Een geweldige SRPG, wat mij betreft ook de beste in zijn serie. Natuurlijk zijn er een aantal aspecten vatbaar voor verbetering, maar er is in ieder geval geen sprake van ook maar ??n storend effect. Path of Radiance is typisch zo'n game die niets fout doet, waardoor je alleen de positieve aspecten onthoud. En dat is wel fijn voor een game die tussen de 30 en 40 uur duurt. Heb je je dan ook maar enigszins vermaakt met de vorige Fire Emblem games of met de Advance Wars games (van dezelfde maker) en ben je wel in voor een fantasievol avontuur? Dan kan ik je deze game van harte aanraden, al was het maar omdat het een van de weinige (goede) RPG's is op de Gamecube. Maar je kan hem natuurlijk ook op je Wii spelen, als je na Zelda even niet meer weet wat je nu moet gaan doen.

Voorpagina - Meer Reviews