db_connect: included stuff. RPGstation, dé Nederlandse RPG resource - [Next Station: RPGstation]

The Bards Tale

geschreven door Reggie
Reggie

Screenshot 1
Screenshot 2
Screenshot 3
Screenshot 4
Screenshot 5
Screenshot 6

Developer: Inxile Platform: Playstation 2
Boxart
RPGstation score
8,6
Verhaal 9
Graphics 8
Geluid 10
Gameplay 9
Houdbaarheid 7

Het verhaal van de Bard. Met als catchphrase "A quest for coin and cleavage" beloofde deze game een verfrissende revamp te geven van Brian Fargo's oude "Bards Tale" games. Geen vervolg, meer een ode aan en dat heeft het ook ontzettend goed gedaan! Maak je klaar voor een avontuur met grootborstige barmeiden, lijpe puppies en scandinavisch geaccentueerde reuze-vikingen!

Vanaf het eerste moment dat je de game speelt is de toon meteen gezet. De Bard komt aan bij een afgedragen herbergje en muciseert stiekem een rat tevoorschijn waarmee hij de lekkere barvrouw wil overtuigen van zijn heldhaftigheid. Want vrouwen zijn nu eenmaal bang voor ratten en als je ze ervan red dan weet elke avonturier dat dat een avond vol met seksueel jolijt oplevert. De Bard rent dus met geheven zwaard de kelder in om deze snode rat te onthoofden. Het komt erop neer dat de Bard zijn lul achterna loopt.

Buiten de Herberg wordt dit nog eens extra benadrukt wanneer een kennelijk hulpeloze prinses zichzelf tevoorschijn tovert en je vraagt haar te redden van een snode tovenaar die haar vasthoudt. Ze weet de Bard over te halen met de belofte zich aan hem te verwerpen als hij haar redt. Met een mopperende instelling begint de Bard dus aan zijn grote avontuur om de prinses te redden.. hopend haar vrouwelijke heuvels en dalen te mogen bereizen..

Ego?stische Eikel
De Bard is een regelrechte ego?st. Dat is wat hem onderscheidt van de reguliere "Red de Wereld via Queestes" helden. Hij is geen barmhartige redder van de wereld, in feite is hij het tegevenovergestelde: een ego?stische eikel. Dit wordt ook heel fijn weergegeven in de dialogen die de Bard aangaat met andere karakters: hij weet met scherpe opmerkingen vaak de hartjes van de mensjes te breken.
Het spel geeft je ook enigszins controle over zijn reacties. Waar in veel RPG's de mogelijkheid is om te kiezen uit een paar zinnen, kun je bij de bard kiezen voor een "Snarky" (geirriteerd) of "Nice" (vriendelijke) reactie, weergegeven door een vinnig of een lachend maskertje. Vertaald voor de Bard houdt dit echter meestal in "super-sarcastisch" of "een beetje sarcastisch".
Deze reactie heeft ook gevolgen voor het scenario. In het geval van de barmeid en de rat is het beslissend of ze je de royal treatment geeft of je laat slapen in een met insecten geinfesteerd hok. Het maakt de dialogen in ieder geval vaak ontzettend hilarisch en of je nou snarky of nice bent, een welgeplaatste diss vind de Bard toch wel.

Magische Muziek
Het voornaamste wat je tegenkomt zijn de Bard's liedjes. In de eerste plaats kan de Bard met behulp van zijn luit andere wezens tevoorschijn toveren (in het begin alleen een rat en een thunder spider) die hem helpen tijdens zijn quests. Elk wezen heeft z'n eigen doelen in het spel. De rat maakt een soort jump attack om je tegenstanders te verwarren en de thunder spider stunned bijvoorbeeld je vijanden.
Niet alle summons hebben een agressieve functie. Zo is er een light fairy (voor... licht.. in het donker weet je) en mijn persoonlijke favoriet: de explorer, een oude doorgewinterde avonturier die zich met sadomachosistisch plezier op vallen werpt zodat jij er zelf niet in trapt! Echt genieten als hij zich in de spikes werpt, of laat neermaaien door een dikke axe! Dit vind ik echt een van de origineelste en leukste features van de game, vooral hoe je de summons tactisch moet in zetten per situatie. Zo werkt het niet altijd om puur aanvallende summons te gebruiken. Je hebt slechts plaats voor vier summons in je minileger en je moet soms goed kijken naar welke combinatie het beste werkt om je gevechten en dungeon crawls zo licht mogelijk voor je te maken. Tenzij je houdt van zelffoltering door ongebalanceerde tactiek.



Naast deze summon deuntjes staat het spel garant voor een aantal meezingers als "Beer Beer Beer" en "Bad Luck". Elke keer als zo'n liedje voorbijkomt is er de mogelijkheid om via de tekst en het karaoke balletje vrolijk mee te zingen. Vooral leuk tijdens de momenten dat je een chosen one tegenkomt. Meerdere? Ja! Om even de draak te steken met het Chosen One idee uit veel RPG's zijn er in deze game een heel legioen aan mannetjes die zich geroepen voelen om de prinses te redden en zich de "Chosen One" wanen. Allemaal even kansloos en de Bard komt ze dan meestal ook tegen op het moment dat ze een gruwelijke dood sterven, soms naar aanleiding van de Bard zelf, waarna er steeds een trio Goblins tevoorschijn komt en het liedje "Its Bad Luck to Be You" zingen, ontzettend melig!

Dungeon trashen en Monster smashen??
Het is niet allemaal alleen vrolijk muziek maken hoor. De Bard komt op zijn enigszins onvrijwillige queestes in genoeg situaties waar hij ass moet kicken. Daarvoor heeft hij een arsenaal aan wapens. Vijf klassen: dolken, zwaarden, bijlen, knotsen en pijl en boog. Zo'n beetje het standaard arsenaal uit de gemiddelde RPG, even los van Final Fantasy waar je mensen kennelijk dodelijk kan verwonden met knuffel moogles en megafoons.
Naast zijn arsenaal kun je kiezen voor een bepaalde specialisatie, zoals Dual Wielden, Zwaard + schild, Bijl, Knots. Daarnaast worden deze dingen ook beinvloed door je attributes (Strenght Dexterty, Intelligence, je kent ze wel) die je in het begin mag kiezen en zich aan de hand van je speelstijl ontwikkelen.
In de loop van het spel kun je ook nog eens speciale moves leren die er vooral smooth uitzien en je martiele kunsten als swashbuckling bard benadrukken!

Gelikte en goed afgestelde Gameplay
Deze game is gemaakt op speelgemak. Niks uitgebreide inventories. Niks elke dorp een shop waar je al je useless shit moet verkopen vanwege inventory space. Strakke pacing daar gaat het om. Je hebt een buidel met ca$hmoney en thats it. In het begin van het spel wordt hier grappig op ingespeeld door uit een wolf een half huishouden te trekken (boeken, schoenen?!) waarna de Bard zich op de verteller richt en zegt wat de hell die wolf met al die zooi moet. Dit gebeurt overigens vaker en de ruzies tussen Bard en verteller zijn echt goed!
Alles wat je van monsters of treasure chests vindt wordt direct verkocht: Je ziet het item in beeld en vervolgens de muntjes die in je buideltje vallen en de waarde van het item representeren. Dit geldt ook voor je wapens. Als je een beter wapen vindt of koopt dan wordt je oude wapen omgezet in muntstukken en je nieuwe wapen is meteen gereed om mee te slachten! Als uitzondering zijn daar de special items die je bijvoorbeeld meer dexterity geven, of andere speciale traits.
Je kunt discussieren over of dit wegneemt van de "inleving" maar voor mij voelde het als een last van mijn schouders om gewoon constant upgedate te zijn met de juiste dingen en weer het volgende hilarische scenario tegemoet te kunnen.
De items die je vindt zijn wel met zorg geselecteerd. Soms vind je echt de raarste voorwerpen en dat zorgt voor veel plezier tijdens het slopen van monsters en het looten!

Conclusie: De Bard is Back!
Hoewel ik de oude Bards Tales nooit heb gespeeld vind ik dit een ontzettend geslaagd spel. Hoe meer RPG's je hebt gespeeld, hoe meer de satire je zal aanspreken. Het is een geslaagde ode aan het genre en ik heb echt van elke quest en elke dialoog genoten en gelachen. Ook wat betreft gameplay bezorgt dit spel je een goede tijd. Hierdoor is de speelduur wel wat korter.. maar wel ontzettend duurzaam. Ik raad je deze game echt aan!
Een leuke bijnoot is dat Inxile is opgericht door mensen uit het ongeveer dode Interplay. Dit zie je ook terug in de humor, het doet vaak denken aan de stijl uit Fallout en is echt goed te genieten. The Bards Tale is hun eerste RPG en ik ben echt benieuwd wat Fargo en zijn crew nog meer gaan brengen!

Voorpagina - Meer Reviews