db_connect: included stuff. RPGstation, dé Nederlandse RPG resource - [Next Station: RPGstation]

Final Fantasy XII

geschreven door JoopFOX
JoopFOX

Screenshot 1
Screenshot 2
Screenshot 3

Developer: Square-Enix Platform: Playstation 2
Boxart
RPGstation score
7.5
Verhaal 7
Graphics 9
Geluid 9
Gameplay 7
Houdbaarheid 9

Het is niet onbekend dat er lang van tevoren al naar de nieuwste Final Fantasy wordt uitgekeken. Wanneer je je zo nu en dan op een aantal van de toonaangevende internationale (RPG) websites hebt bevonden, zal het je opgevallen zijn dat Final Fantasy XII (voortaan: FFXII) met de hoogste verwachtingen geanticipeerd is. Wanneer je de uiteindelijke recensies leest, zul je dan ook dingen lezen als ?de beste Final Fantasy ooit? en de cijfers die men uitdeelt liegen er evenmin om. Ook het fameuze Japanse wekelijkse gameblad ?Famitsu? beloonde het spel met de maximale score. Zelf heb ik al sinds de Japanse release in maart van dit jaar de kans gehad dit spel grondig te spelen, en ik zal zo objectief mogelijk proberen duidelijk te maken hoe mijn ervaringen in de wereld van FFXII ("Ivalice") bevallen zijn.

Het eerste wat opvalt, is dat de wereld van Ivalice bijzonder fraai is vormgegeven. Je zou niets minder van Square Enix verwachten, uiteraard, maar het blijft een knappe prestatie om de lat steeds iets hoger te leggen. Ditmaal is de verbetering niet zo zeer uit de character designs of de FMVs (de ?filmpjes?) te merken, maar wel uit de wijde, mooie omgevingen. Deze zijn zeer kleurrijk en origineel, zodat je steeds het gevoel hebt ook echt op reis te zijn.

De muziek is ook altijd een herkenbaar product van Final Fantasy geweest. Kwam er een Final Fantasy, dan kwam er ook een weergaloze soundtrack. De muziek van FFXII stelt niet teleur; de nummers zijn erg mooi en passen perfect bij de omgeving of de situatie. Toch dient gezegd te worden, dat sommige fans van Nobuo Uematsu (de componist voor de eerdere delen) erg teleurgesteld kunnen zijn. Mede door de beperkte inbreng die meneer Uematsu zelf had bij de soundtrack van FFXII, is de muziek van dit spel nog meer de kant opgegaan waar deeltje X al enigszins heenging. Er zijn minder herkenbare (?catchy?) nummers die je echt bijblijven, en de muziek is ook minder prominent aanwezig. De muziek "blendt" dusdanig goed in met de rest van het spel, dat je soms niet eens merkt dat het er is. Of dit een voordeel of een nadeel is, zal per individu verschillen. Persoonlijk vind ik het jammer dat er maar weinig muziek echt memorabel is, maar dat het bij de muziek wat kwaliteit betreft wel goed zit, moge duidelijk zijn.

Een punt waarin FFXII nog meer van zijn voorgangers (deel XI en spin-offs niet meegerekend) afwijkt, is de benadering van het verhaal. Een deel van de directe betrokkenheid die je had bij de meest uitgewerkte personages wordt opgeofferd ten gunste van het politieke aspect. Hiermee bedoel ik dat er in het verhaal meer nadruk zal liggen op zaken als politieke intriges, troonopvolging, geschiedenis, oorlog en dergelijke ten opzichte van zaken als liefde, vriendschap en emoties. Een gedurfde en moedige stap, maar uiteindelijk moet ik helaas concluderen dat het niet uitgewerkt is zoals je van Square Enix zou mogen verwachten. Het uiteindelijke verhaal blijkt leuk en diep genoeg om de speler bezig te houden, maar veel meer doet het ook niet. Als speler ben je veel te afzijdig van het wezenlijke "conflict" (dit ondanks het veelbelovende begin), om je er echt betrokken bij te voelen, zoals je je wel betrokken voelde bij sommige personages in eerdere delen. Persoonlijk vind ik dit erg jammer, omdat ik zelf nogal houd van spellen met politieke diepgang. Ik had dan ook oprecht gehoopt dat Square Enix ons een weergaloze game zou gaan voorschotelen; ze hebben immers zoveel geld en goede mensen aan boord. Uiteindelijk blijken games als Suikoden, of zelfs Square's eigen SaGa Frontier II, in staat om dit aspect op een veel meer betrokken en complexe, kortom, leuke manier uit te werken dan FFXII. Begrijp dit allemaal niet verkeerd - het verhaal is leuk en zit goed in elkaar, maar waar het bij eerdere delen de draaiende motor van het spel was en van topkwaliteit, zal het voor velen een teleurstelling zijn als ze merken dat het bij dit deel niet het geval is.

De lengte van de game is wel iets om blij van te worden, opnieuw in vergelijking met eerdere delen. Nog nooit deed ik zo lang over mijn allereerste playthrough, waarbij ik nooit voor alle sidequests en mogelijke extra dingen ga, maar ook niet zo snel mogelijk bij het einde probeer te komen - ik speel het spel gewoon rustig door. Je kan toch zeker zeggen dat je er, afhankelijk van je speelstijl, 50 tot 80 uur zoet mee zult zijn. Nog leuker wordt het als ik daarbij de vermelding maak dat het gevechtssysteem erg goed in elkaar zit. Hier was men vooraf nogal sceptisch over; wat mij betreft onterecht. Hoewel er een aantal radicale veranderingen doorgevoerd zijn, blijkt het gewoon goed te werken; zolang je maar weet wat je doet. De gevechten spelen zich nu af op de ?Field Map?, en met behulp van zogeheten ?Gambits? kun je een soort ?real time? manier van vechten bewerkstelligen. De Gambits kun je zien als programmeertaal: hoe meer je er verzamelt hoe meer naar wens je de personages kunt ?voorprogrammeren?. Hiermee kun je ervoor zorgen dat de 2 andere personages die met je meevechten zich gedragen zoals jij dat wilt, zonder dat je ze ??n voor ??n commando?s hoeft te geven. Echter, de mogelijkheid om dit te doen bestaat nog wel gewoon; keus zat dus voor de liefhebber.

Het "sterker worden-systeem" (in dit deel in de vorm van License Board, zeg maar het Materia-systeem van FFVII, Sphere Grid van FFX etc.) is wel leuk en geeft genoeg mogelijkheden om te customizen, maar ik mis gewoon concrete diepgang of uitdaging. Het is allemaal wel heel erg rechttoe rechtaan: Je hebt een groot bord, elk vakje geeft een vorm van upgrade (een skill, een stat upgrade, een automatisch side effect, etc.), maar kost een aantal LP (License Points). LP haal je simpelweg door vijanden te verslaan. Bewust of niet, deze manier van aanpak bevordert het gevoel dat je een ?offline MMORPG? aan het spelen bent, zoals FFXII door sommigen werd geclassificeerd. Het is gewoon een kwestie van veel LP's halen en weten waar de goede skills zitten. De tijden dat je lange tijd zat na te denken over hoe je nu weer het beste je personages sterker kon maken lijken voorgoed voorbij.

Uiteindelijk is FFXII een erg goede RPG, die je als PS2-bezitter zeker zou moeten spelen. Er zijn helaas een aantal grote missers, die dit spel nog minder laten lijken dan deel X, dat in mijn ogen al een stap achteruit was. De teleurstelling lijkt nog groter wanneer je bedenkt hoelang er door iedereen naar dit spel is uitgekeken, en hoe hoog anderen dezelfde game waarderen. Het heeft mij serieus doen afvragen, of het niet puur het feit is dat omdat men zo lang naar een titel uitkijkt, dat men niet teleurgesteld durft te zijn? Het is een provocerende vraag, zeker voor mensen die in een land wonen waar het spel nog niet uit is. Misschien kijk jij er ook wel ontzettend naar uit. Als ik voor mezelf naga vanaf wanneer ik al niet naar dit spel uitkeek, kan ik concluderen dat ik in de tussentijd minstens 10 spellen heb gespeeld die me veel meer geboeid hebben (en waar ik weinig tot geen verwachtingen van had) dan FFXII. En zoveel game ik echt niet - ik wou dat ik er de tijd voor had! Ik daag jullie uit om zelf ook te bekijken wat je ervan vindt, en dan naderhand mee te discussi?ren op het forum!

BIJNOOT:
Ik wilde ook nog even zeggen dat ik van harte hoop dat de veelbelovende studio Mistwalker een echte concurrent voor Square Enix kan vormen, ook al komen hun games voorlopig enkel uit op de Xbox 360. Dit zou namelijk als gevolg kunnen hebben dat Square Enix wel het onderste uit de kan moet halen voor hun volgende titels om de vele fans trouw te houden, in plaats van profiteren van in het verleden behaalde successen (heel cru gezegd). Serieuze concurrentie hebben ze al jaren niet meer gehad. Klik hier voor meer informatie.

BIJNOOT 2:
Hoewel er in de tekst zelf uitvoerig wordt vergeleken met eerdere delen uit de serie (iets waar je niet aan ontkomt bij een nieuwe FF), bij de becijfering wordt hier totaal NIET rekening mee gehouden! Een 7,5 is een goed cijfer voor een prima spel; dat geef ik niet als een spel niet aan bepaalde kwaliteitseisen voldoet.

BIJNOOT 3:
Een dergelijk genuanceerde mening over een game had ik nooit kunnen hebben, als ik de game al niet zo lang in mijn bezit had gehad. Na een week had ik het spel misschien ook wel rond de 9 gegeven (dit weet ik nog, omdat ik er toen ook daadwerkelijk over dacht een review te schrijven), en toen ik dus na de Amerikaanse release ineens een hoop sites en bladen zag met ondenkbaar hoge cijfers, voelde ik meer dan ooit de roeping mijn mening te verkondigen, zodat de fans kunnen zien dat ook deze game op verschillende manieren ontvangen is.

Voorpagina - Meer Reviews