db_connect: included stuff. RPGstation, dé Nederlandse RPG resource - [Next Station: RPGstation]

Fable: the Lost Chapters

geschreven door Lonelobo
Lonelobo

Screenshot 1
Screenshot 2

Developer: Lionhead Studios Platform: PC
Boxart
RPGstation score
8,5
Verhaal 6,7
Graphics 9
Geluid 8,5
Gameplay 8
Houdbaarheid 6

Fable was gehypet om de ultieme RPG voor de Xbox te worden, die destijds een schrijnend tekort hieraan had. Alleen Bethesda's Morrowind, dat overigens een zeer goed spel was, moest tot dan de honger van RPG-fanaten stillen. Als reactie heeft Microsoft Lionhead Studios opgekocht, zodat Fable een exclusieve game voor de Xbox zou worden. De andere titel, Fable: The Lost Chapters, is in feite hetzelfde, maar dan op de PC. Ook is hierin het grootste minpunt van het origineel verholpen: het spel is verlengd. In het origineel was de main quest namelijk uit te spelen in zo'n 9 uur, zelfs voor iemand die de tijd neemt - zoals ik.

Fable draait om een jongen, de speler dus, wiens familie en dorpje al heel vroeg worden verwoest. Hij raakt alles kwijt maar wordt gered door Maze, iemand van de machtige Hero Guild. Maze brengt je hierheen en je wordt getraind tot een echte held. Vanaf nu kan je zogenaamde quest cards aannemen, waarbij je een opdracht krijgt waarmee je goed kan doen of juist kwaad. Zo kom je bijvoorbeeld al snel voor de keuze om ofwel een kamp aan te vallen met een bende, of juist de wachters te helpen de aanval af te slaan. De keuze die je hier maakt heeft invloed op je karakter. Mensen herkennen je op straat en naarmate je goed of slecht wordt verandert je uiterlijk ook. Dit be?nvloedt dus ook of je geliefd of gevreesd bent. Dit is leuk en werd aangekondigd als revolutionair, maar echt veel impact heeft het niet. De wereld is zo opgesteld dat je overal heen kan wanneer je maar wilt, al dan niet door te teleporteren en er zijn veel sidequests die je kan krijgen door met mensen te praten. Ook dit is interessant maar niet echt belangrijk. Het plot is zo gemaakt dat je niet per se de 'good guy' uit hoeft te hangen; het draait namelijk allemaal om je familie en voorvaderen.

In deze open wereld zijn veel dingen te doen - je kan graven naar schatten, vissen naar bijzondere voorwerpen en pubgames spelen. Als je op weg bent kom je reizende handelsmannen tegen die vaak worden overvallen door monsters of bandieten, je kan met iedereen praten en alle dialoog is ingesproken. Ook beginnen mensen soms spontaan te juichen als je langsloopt en bekend bent - maar als je net een achtjarig joch hebt gered en hij begint met een zware mannenstem te juichen, is er toch iets misgegaan bij de uitvoering van het spel. Ook zijn de mensen die je moet redden soms erg irritant en herhalen ze om de vijf seconden hetzelfde zinnetje. Geen groot minpunt, maar wel vervelend. Hetzelfde geldt overigens ook voor sommige vijanden. Verder is er gelukkig wel veel achtergrond muziek en de dialoog komt echt overtuigend uit de hoek. Ook het verhaal wordt uit de doeken gedaan door een verteller die het geheel goed brengt.

Helaas kan dit het verhaal zelf niet redden, want hoewel het voorname plot wel te begrijpen is, wordt het soms onduidelijk waarom je nou per se ergens heen moet en sommige items worden er halsoverkop bijgesleept, zeker als je begint aan het verhaal dat voor "the Lost Chapters" is gemaakt, het verhaal dat dus niet in de originele Fable zat. Je kan dit wel nalezen in je dagboek, maar waar het nou staat en hoe je er moet komen wordt ook niet uitgelegd. Het spel ziet er verder wel goed uit en alles is een klein beetje cartoony weergegeven en, afhankelijk van de mogelijkheden van je computer natuurlijk, is dit een goede look.

Het is wel merkbaar dat de toevoegingen van ?the Lost Chapters? ten opzichte van de normale Fable zeer haastig zijn verzonnen. Er worden opeens nieuwe karakters, items en gebieden bij gesleept, die een beetje geforceerd aanvoelen ten opzichte van de originele inhoud. The Lost Chapters verlengt het spelplezier ook niet ingrijpend; binnen drie uur is de extra inhoud er ook doorheen gejaagd. Er zijn nog wel een paar extra opdrachten die je niet uit hoeft te voeren, de Chicken Kickin? Contest bijvoorbeeld, maar nogmaals: echt veel stelt het niet voor. Verder is Fable ook niet echt moeilijk; zelfs al heb je geen HP, hit points, meer, dan staat er meestal nog een drankje voor je klaar waarmee je weer zo fit als een hoentje bent. Deze drankjes zijn erg handig bij de verschillende eind- en tussenbazen, die allemaal hun eigen tactiek en wapens vereisen. Afgezien van deze bazen is het vechten vrij rechtdoorzee. Je hebt een m?lee wapen voor vijanden die dichtbij staan, een afstandswapen, een boog of kruisboog, en magie.

De magie werkt wel interessant. Je kan nieuwe spells verkrijgen aan de hand van het innovatieve experience points, ervaringspunten, systeem. Het werkt namelijk zo:
Iedere keer als je een vijand of een vriend afmaakt, laat hij een paar groene sterretjes vallen. Deze dragen bij aan je ?general experience,? je algemene ervaring. Als je ze afmaakt met een m?lee wapen, dan krijg je ook nog punten voor je fysieke kant; als je ze van een afstand neerschiet of langs ze heen sluipt krijg je behendigheidspunten, en als je magie gebruikt krijg je daar weer punten voor. Deze punten kun je bij de Guild of Heroes besteden aan verschillende dingen, zoals extra mana (magie), kracht, hit points, accuracy, mikvaardigheid, en nieuwe spreuken. Als je geen punten in een specifieke categorie meer hebt, springt de algemene ervaring bij. Deze kun je dus in alledrie de categorie?n besteden.

Kortom, Fable heeft dus geen ?levels? zoals we in de meeste RPG?s gewend zijn. Het systeem werkt prima en zorgt voor een wat vlottere spelervaring. De ontwikkelaar, Lionhead Studios, heeft veel gebruikt gemaakt van leuke humor. Geen hilarische taferelen, maar wel grappige opmerkingen en spelsituaties. Over de hele linie scoort Fable: the Lost Chapters dus wel goed, al is het wat kort en vlug afgewerkt.

Voorpagina - Meer Reviews