db_connect: included stuff. RPGstation, dé Nederlandse RPG resource - [Next Station: RPGstation]

Unlimited Saga

geschreven door Mois the Moogle
Mois the Moogle

Screenshot 1
Screenshot 2
Screenshot 3
Screenshot 4

Developer: Square-Enix Platform: Playstation 2
Boxart
RPGstation score
6
Verhaal 4
Graphics 6
Geluid 6
Gameplay 8
Houdbaarheid 7

Unlimited Saga, het negende deel in de SaGa reeks. Het negende? Jawel, SaGa is de op een na grootste franchise van Squaresoft. De eerste drie delen verschenen op de gameboy (In Europa en Amerika beter bekend als Final Fantasy Legend). Daarna volgden er drie delen op de snes, die overigens nooit buiten Japan zijn verschenen. De laatste twee delen, SaGa Frontier 1 en 2 verschenen op de psx. Het staat bekend om zijn aparte en open gameplay die over het algemeen niet vaak voorkomt bij Japanse RPG?s.

Het verhaal van U.S. gaat over de 7 wonderen, een groep mysterieuze gebouwen uit de oudheid. Je kan uit zeven hoofdpersonages kiezen en elk personage heeft zijn eigen verhaal in de wereld van U.S.
Zo heb je Laura, een ex-piraat die een jonge prins ontmoet die gevlucht is uit zijn gevallen koninkrijk.
Ventus is een koerier die de geheimzinnige dood van zijn broer onderzoekt.
Kurt heeft een gauntlet die vervloekt is waardoor hij telkens in een andere dimensie belandt.
Judy is een jonge heks die haar familie bij elkaar moet zoeken omdat deze door een slechte tovenaar zijn weggetoverd.
Ruby gaat samen met haar helderziende zusje Sapphire de zeven wonderen verkennen om een visioen van Sapphire te kunnen verklaren.
Armic is een eekhoornachtig mannetje die zijn dorp moet zien te redden van een watertekort.
En tenslotte heb je Mythe; een vrouwenversierende uitvinder die het mysterieuze meisje zoekt die hij op een foto heeft gezien.

Deze verhalen zijn alternatieve versies van elkaar, dus het is niet zo dat ze met elkaar samenhangen. Al hoewel je af en toe wat meer te weten komt over bepaalde steden en legendes indien je meerdere storylines speelt.
Bij de verhalen moet je overigens niet al te veel voorstellen. De meeste verhalen van de karakters zijn clich? en oninteressant en er gebeurt weinig (met uitzondering van Mythe?s storyline, die ik toch wel een 7 kan geven). Dat komt vooral door het gebrek aan dialogen, er wordt praktisch niks door de karakters gezegd zodat je maar weinig inzicht krijgt in het verhaal. Hier komt nog eens bij dat 90% van de speelbare karakters nadat ze zich hebben aangesloten bij jou nooit meer wat zeggen. Dat is een beetje jammer, want het zou heel leuk zijn geweest als men wat meer aandacht aan de karakters en de verhalen hadden besteed.
Het spel kent overigens wel een aantal van 30 speelbare karakters (en ongeveer 9 per storyline). Sommigen komen voor in meerde dus het is wel logisch dat ze niet allemaal goed uitgewerkt kunnen worden. En ondanks dat ga je je ook wel weer aan een paar karakters hechten.

Genoeg over het verhaal (of beter gezegd het gebrek daaraan). De graphics zijn iets waar in het begin van U.S. veel over gesproken werd. Square beweerde een revolutionaire techniek te hebben ontwikkeld die 2d sprites zo kon animeren alsof het 3d karakters waren. Een soort van geperfectioneerde cell-shading ofzo. De bedoeling van dit alles vond ik eerlijk gezegd redelijk vaag. Nu ik het met mijn eigen ogen heb mogen aanschouwen moet ik zeggen dat ik er niet van onder de indruk ben. Toegegeven, alles ziet er mooi gedetailleerd en kleurrijk uit. De stilstaande beelden zijn ook goed getekend. Maar U.S. mist animatie. De bewegingen van de karakters en monsters komen een beetje raar over. Het is moeilijk uit te leggen, maar als een karakter bijvoorbeeld met zijn armen beweegt zie je maar 3 frames van een mannetje die met zijn armen beweegt. Dit in tegenstelling tot een vloeiende beweging, het komt allemaal nogal 16-bit over. En is zeker niet de revolutionaire grafische animatie die Square beweerde.
Buiten de battles om is er praktisch geen animatie te bekennen. De levels bestaan uit vakjes waar je met je mannetje (lijkend op een pion) over kan bewegen, zoals bij een bordspel. Een stad/dorp is gewoon een plaatje met een paar keuzes (winkel, inn, etc). Dit is het beste te vergelijken met een oude pc/AD&D rpg zoals Ultima. De keuze van de makers om het spel zo te spelen vind ik gewaagd voor deze tijd. Maar mensen die van spectaculaire graphics houden kunnen het spel beter niet aanschaffen. Het is allemaal redelijk ?hardcore? te noemen.

De muziek van U.S. heeft een rustige mediterrane sfeer, die tegelijkertijd past bij de grafische vormgeving van het spel. Over het algemeen heb ik weinig aan te merken over de nummers, alleen worden veel nummers nogal vaak herhaalt en is er maar 1 overheersende battle-tune. Het liefst had ik bij elke storyline een andere battle-tune gezien om de individualiteit van de quests wat de benadrukken. De verhalen opzich zijn al niet al te interessant en als je dan ook nog eens constant met dezelfde muziek gebombardeerd wordt, kan dit veel mensen aansporen om U.S. vroegtijdig stof te laten verzamelen in een kast (of een prullenbak, wat je ook vaak te horen krijgt van mensen die U.S. hebben gespeeld).

Het gebied waar dit spel op moet scoren is de gameplay: een vernieuwde vorm van de aloude ?hardcore? rpg?s zoals Ultima en A Bard?s Tale. Nou ja, je kan het praktisch niet meer vergelijken met die spellen van toen. De gameplay van U.S. is redelijk diep en het zal je zeker een lange tijd kosten om het helemaal te snappen. Zoals ik al eerder heb vermeld, speel je U.S. als het ware op een bord. Het bord is opgedeeld in vakjes die de verschillende kamers of gebieden van een level voor moeten stellen. Met de analoge stick van je controller verplaats je je mannetje. Eenmaal op het vakje beland zie je een plaatje van het gebied waar je zit. Soms kan je een schatkist , een hendel of iets dergelijks vinden.
De schatkisten kan je openen met brute kracht of speciale skills. De skills zijn beter omdat brute kracht het item in de schatkist soms vernielt. De meeste schatkisten hebben een slot en/of een val. Met de corresponderende skills kan je deze openen op een, in mijn ogen, irritante manier. Je krijg een soort van ?slot/reel?voorgeschoteld zoals bij de gebruikelijke gokkasten. De kunst is om op het juiste tekentje uit te komen zodat je schat open gaat, zoniet dan gaat de val af of gebeurt er gewoon niks. Dit is in het begin behoorlijk irritant omdat je de timing nog niet echt goed kent. Eenmaal wat gevorderd in het spel wordt het een stuk makkelijker om deze reels te breken. Maar echt 100% onder de knie krijg je het nooit en dat is toch wel frustrerend.

U.S. heeft een apart ?level-up?-systeem, vooral omdat er eigenlijk geen levels en expercience aan te pas komt. Ieder personage heeft 7 vakjes die zijn stats be?nvloedt. Aan het eind van elke quest krijgt elk personage een stijging in zijn hp, afhanklijk aan zijn deelname en schade in gevechten. Tevens krijgt ieder personage 4 panels waar je er 1 van uit moet kiezen om op een vakje te plaatsen. De plaatsing en de panel bepalen de stijging van bepaalde stats.
Zo zou een panel die je behendigheid met zwaarden je aanval meer verhogen als je hem dichter bij je strength stat plaatst dan bij je magic stat. Terwijl je bij plaatsing bij de magic stat weer meer magic krijgt. Dit geeft een enorme diepgang qua karakters opbouw omdat je met veel dingen rekening moet houden. Sommige karakters zijn beter in magic dan anderen, dus is het ook verstandiger om hun panels zo plaatsen.
1 puntje van kritiek op dit systeem is dat de 4 panels die aan het eind van elke quest ontvangen worden tamelijk willekeurig zijn. Zo kan een magic-user toch 4 panels krijgen voor een fighter. En omdat je 1 panel MOET kiezen kan dit in een verzwakking van je personage resulteren.

Wat de gevechten betreft. Je kan op het speelveld monsters tegenkomen. Deze kunnen je aanvallen of blijven apathisch voor zich uit staren. De battles spelen zich turnbased af. Iedere beurt kan je 5 acties verdelen over je speelbare karakters (max. 7 per quest, maar je hebt er 9 per storyline). Zo kan je bijvoorbeeld 1 karakter 5 keer aan laten vallen of 5 karakters 1 keer. Dit zorgt bij sommige monsters toch voor enige tactiek omdat deze meerdere mannetjes tegelijk aan kunnen vallen. Karakters kunnen verschillende aanvallen leren. Dit wordt willekeurig geleerd bij gebruik van een wapen, maar het aantal panels van het wapentype be?nvloedt de kans wel.
Eenmaal een move geleerd kan je deze niet zomaar gebruiken. Als een personage aanvalt krijg je een reel voorgeschoteld waarop de verschillende moves staan. Bij een goede timing voert je personage de move uit. Dit klinkt vervelend, maar de timing voor de moves is een stuk makkelijker dan bij het openen van schatkisten. In het begin is het nogal moeilijk, maar als je karakter meer moves en meer wapenpanels van het corresponderende type heeft is het een stuk simpeler. Na een tijdje is het praktisch onmogelijk om niet de juiste move te raken. Tenzij je problemen hebt met je hand-oog co?rdinatie.

U.S. kan heel verslavend zijn. Ikzelf vond het heel leuk om telkens mijn mannetjes sterker te maken met planning en management. Management staat voorop. Elke wapen heeft namelijk ook een houdbaarheid en omdat geld schaar is moet je overal rekening mee houden.Toch heb ik al bijna 200 uur aan U.S. verspilt en ik heb nog steeds niet alle aspecten onder de knie.

Conclusie
Unlimited saga is een apart spel. Veel dingen zijn van smaak afhankelijk en kan je niet gelijk goed of slecht noemen. Reviews zijn zeer uiteenlopend geweest, maar de slechtste cijfers vielen voornamelijk bij mensen die het spel te kort hebben kunnen spelen om het goed te kunnen snappen. Eigenlijk levelt de speler in dit spel ipv de karakters. Elke 5 uur snap je het beter en wordt het gewoon makkelijker (en leuker!) om met alles om te gaan. Een must-have voor mensen die eens wat anders willen. Je moet wel geduld hebben om het spel onder de knie te kunnen krijgen, maar heb je dat dan is het heel leuk om te spelen.

Voorpagina - Meer Reviews